Cerpen Mabasa Bali - Jayaning Wijaya
JAYANING WIJAYA
Olih : Ni Wayan Dewinta Tirta Sintyawati
Makuug suaran motore saking arep kapireng ngantos genah
parkir sane wenten ring belakang sekolah. Samian sampun uning sapasira sane
rauh, sekadi nyingakin Tika Pagraky konser, murid-muride magrudugan padengok
saking jendelan kelase. Sane rauh boya ja artis terkenal, sakewala ia sang sane
kaajumang ring sekolah. Nggih, nika suaran motor saking iring-iringan tim
olimpiade sekolah sane kairingin olih sajebag pengurus OSIS SMA Sanathana
Dharma. Nenten lian sane kairingin punika, sane prasida ngarebut jayanti
olimpiade, tuah ia I Wijaya Chandra, manggala OSIS SMA Sanathana Dharma. Sekadi
pesenganne, Wijaya setata jayanti ring sekancan lomba sane ia sarengin. Sisya
kesayangan guru ring sajebag SMA Sanathana Dharma, dados idola utamanipun
yening wenten sisya anyar ring sekolah punika. Nenten meweh yening pacang
ngrereh Wijaya Chandra, sapasira sane madue pengawak tegeh kedas, kenyeman
manis maimbuh sujenan tur magelang rudraksha, nika pastika Wijaya Chandra. Samian
sane neket ring awakne Wijaya Chandra kerasa sempurna, nenten wenten cacat
saking perawakannyane, pantes sekadi pesenganne Chandra sane setata mesunar.
Nenten tuah paras lan kawidyannyane sane dados kautaman Wijaya Chandra,
sakewala saking parilaksanannyane sawai-wai. Wijaya Chandra, kapin dados idola
sajebag sekolah, nenten taen kapireng ia melaksana corah napi malih ngalahin
dharma. Ring galah sekolah, napi malih sampun SMA, pastika sampun akeh anak
bajang lan teruna sane nyalin paiketan matresna kasih. Sakewala lian sareng
Wijaya Chandra, ngantos pun makiken kelas roras nenten taen kapireng desus orta
ia matresna kasih sareng anak ring sekolah, keto masih ring pasisi.
Rikalaning nuju rahinan Purnama, ring SMA Sanathana
Dharma pastika ngelaksanayang pangubhaktian ring parahyangan sekolah.
Lumrahnyane pastika sampun sisya sane dados OSIS sane nyayagayang samian
piranti sane pacang kaanggen rikalaning muspa ring galah Purnamane punika.
Samian OSIS ngeranjing ka sekolah ring galah empat sore, nanging Wijaya Chandra
sampun wenten ring sekolah saking galah tiga sore. Pinaka manggala organisasi
pastika ia nyayagayang kapertama, sekadi galah sane sampun kalintang masih
asapunika. Wijaya Chandra memargi ka parahyangan sambil nyangkil keranjang
wadah piranti tirta sekadi gelas, asaban cenana miwah menyan lan pengetisan
tirta. Makesyab ia Wijaya Chandra, sagetan sampun wenten asiki diri ring
parahyangan, anak luh putih kedas marambut panjang nganggen kebaya putih susu.
Heran manah Wijaya Chandra, polih matepuk sareng anak punika, waktu nika
seledetne tawah pisan, makenyem tipis sareng Wijaya Chandra nanging Wijaya
Chandra nenten uning sapasira anak punika. Pastika nenten pengawak OSIS,
nanging pastika masekolah ring SMA Sanathana Dharma.
“Om Swastyastu”, ucap Wijaya Chandra sinambi ngeranjing
ka parahyangan. Masih nenten sautina sareng anak punika, ia tuah nyeledet kidik
tur masebeng sinis. Wijaya Chandra nenten nyangetang sapunapi parisolah anak
punika, nanging nenten Wijaya Chandra wastane yening nenten tetep becik
parisolahnnyane yadiastun sapunapi anak lian tekening ia. “Adik kelas dasa
nggih?”, keto pamesun munyine Wijaya Chandra, nenten masih wenten penampen
saking anak luh punika. Anak luh punika tetep seleg negak ring penataran
parahyangane sambilang nguntul. Wijaya Chandra milu masih nguntul, makeneh
napike ia wenten iwang sareng anak punika, sakewala diastun sampun
kainget-ingetang Wijaya Chandra nenten taen merasa wenten iwang sareng anak luh
punika diwau. “Sira pesengane, Gek?”, malih Wijaya Chandra metaken teken anak
luh punika. Mangkin anak luh punika majujuk, nyingakin panyingakan Wijaya
Chandra wenten dasa detik, lantas makenyem lan kituk-kituk saha mesu saking
parahyangan. Wijaya Chandra nenten makutikan, sekadi patung ia bengong makelo,
lantas teka timpale namplak lengene mara Wijaya Chandra suud ngelamun. Heran ia
Wijaya Chandra, adi tumben timpale teka selidan, biasannyane nak setata ngaret.
“Yeee nak rainan adane, harus rajin! Ne nak be miken jam pat se mase”, keto
pesautne timpale ento. “Lan sube gaenin ne dadi gaenin!”, keto ajakine Wijaya
Chandra teken timpale ento, “Lan!”.
Buin manine, rikalaning samian guru lan sisya SMA
Sanathana Dharma ngelaksanayang pangubhaktian Purnama, irika Wijaya Chandra
kilang-kileng ngrereh anak luh ane ia cingakin dibi ring parahyangan.
Biasannyane anggota OSIS lianan sane matugas nyalanang tirta, tumben Wijaya
Chandra nagih bareng nyalanang tirta, kerana biasannyane manggala OSIS
nampingin pemangku sane mimpin pangubhaktian tur madampingan sareng kepala
sekolah lan dewan guru. Nenten lian tetujonnyane I Wijaya Chandra, tuah ngrereh
anak luh sane dibi, kerana saking dibi ngantos mangkin nenten lempas saking
sirah I Wijaya Chandra sapunapi anak ento nyingakin ia, maimbuh kenyemne sane
tetep mesarat ring ingetan I Wijaya Chandra. Saha mesambilan ngetisin sisya
sane lianan, panyingakan Wijaya Chandra setata ngrereh ring dija anak luh ento
magenah. Ngantos miken samian sisyane sampun polih tirta, dereng masih ia
Wijaya Chandra nyingakin anak luh dibi, ngantos ia makeneh yening anak luh
punika nenten sareng sembahyang ring parahyangan. Mebalik sampun ia Wijaya
Chandra ka jaba tengah parahyangan, saget maklieb ring sisi kaja, ring paling
bucu, irika wenten anak luh sane dibi cingakin olih Chandra. Sakewala anak luh
punika sampun mawija, nika mawinan nenten karereh olih Chandra. Sakewala ring
pejalan nuju ka parahyangan, anak luh punika tetep nyingakin Chandra, mangkin
nenten nganggen seledetane sane mangan sekadi silet, nanging anak luh punika
nyingakin aji penyingakane sayu lan makenyem tipis ring sisin cangkemne.
Kenyeman punika sahasa ngaenang tangkah I Wijaya Chandra ngetug, cangkemne
cikep ten mresidayang mamunyi tur panyingakanne nenten prasida lempas saking
anak luh punika.
Sewusan persembahyangan ring parahyangan, mangkin samian
OSIS ma reresik ring parahyangan, lan samian alat sane masisa kasimpen malih
ring gudang sane genahnyane ring samping ruang OSIS. Sesampune samian resik,
mawali pun makejang anak OSIS ka kelase soang-soang mangda polih mengasuh
kadung jam pelajaran mapotong santukan wau wenten persembahyangan. Samian ka
kelase soang-soang, sajabaning I Wijaya Chandra, santukan ia seneng teken
kasunyian, ia seneng pisan nelahang galahe ring ruang OSIS, punika mawinan
nenten taen katepuk ring kelas yening sampun galah istirahat. Sedeng itep ia
Wijaya Chandra ngotak-atik komputer OSIS, makesyab ia mirengang wenten munyin
gelas belah. Munyin gelas belah punika saking ruangan samping, inggih punika
gudang. Mara lantas ia malaib ka gudange punika, saget buin makesyab ia Wijaya
Chandra, kerana ring ruangan punika wenten anak luh ane ia alihin. “Nak kenapi,
Gek?!”, ngetor munyine I Wijaya Chandra nakenin anak luh punika. Anak luh
punika tetep siep tan pasuara. Sakewala wau Wijaya Chandra nelektekang limane
anak luh punika metatu, getihne ngalir ulian kena belahan gelase punika.
Nyingakin anak luh punika magetih, langsung I Wijaya Chandra ngatehin ka UKS.
Irika ring UKS tuah padaduanan, ening pisan, I Wijaya Chandra iteh ngubadin
limane anak luh sane metatu punika. “Aduhh!!!”, saking pertama kacunduk wau
mangkin Chandra mirengang suaran anak luh punika. “Tahan nggih, bersihin malu
mara jangin betadine, emangne kenape adi bise kanti belah gelase tur ngenanin
tangane?’, keto I Wijaya Chandra nyuariang metaken. “Suksma nggih bli pun
ngewantu titiang”, tuah amonto pesautne anak luh punika pun ngaenang tangkahe
Chandra kadi wusan olahraga lari.
“Titiang Saras, Purnama Saraswati, sisya kelas dasa
anyar”, tan pasangkan anak luh punika nyambatang wastane ka Chandra, lantas
sautine “Nggih, wastan bli ...”, “Nggih Bli tiang pun uning, sira sih ring
sekolah niki ten uning, Bli Chandra kan?”, konden peragat Chandra ngomong pun
sautine teken anak luh punika. I Wijaya Chandra ten nyidang mesaut apa-apa, ia
tuah makenyem tipis saha naenang ketug tangkahe. Wusan unduke ring UKS punika,
Saras lan Chandra ngangsan paek. Makadadua sesai mecapatan, tur nenten kapah
masih katepuk melajah bareng-bareng ring perpustakaan utawi taman sekolah.
Nenten prasida kakelidin, Saras masih anakne dueg pisan, wau siki semester pun
mresidayang polih jayanti ring kelas, maimbuh Saras sesai nyarengin lomba lan
olimpiade, nika ngeranayang Saras lan Chandra sesai matepuk. Timpal-timpale
ring kelas sampun makasami uning, nenten ring kelas manten, nanging samian sisya
ring SMA Sanathana Dharma sampun uning. Wenten sane sareng bagia, wenten sane
sebet (utamanipun sisya luh sane seneng sareng Chandra), tur wenten masih sane
makesyab tur nenten percaya (santukan Chandra sekadi es batu, kharismatik lan
paket komplit nanging ten taen nanggepin anak luh ane demen teken ia). Galah
mejalan kadi pejalan angine, paiketan Saras sareng Chandra ngangsan rumaket,
napi malih buin aminggu pacang kalaksanayang olimpiade lan makakalih dados satu
tim lomba ngewakilin SMA Sanathana Dharma.
Sampun nampek ring pinanggal lomba, mangkin samian tim
olimpiade ngelaksanayang matur piuning ring parahyangan sekolah. Wusan
mebhakti, pun samian tim sane lianan mewali, irika tuah masisa Chandra lan
Saras manten. Ajak dadua negak ring bale tur magesah-gesah sinambil ngantosang
liang manah lakar mewali. “Saras, yen misal mani iraga menang utawi kalah,
engken asane?”, keto petakonne Chandra. “Yen misalne menang, astungkara pasti
ngaturang suksma, yen kalah nah kanggeang, engkenang men”. Saget mageser tegakane
Chandra maekin Saras tur setengah kisi-kisi, “Yen misal menang, Bli kal
nyambatang tresna ka Saras ring arep lapangan rikala upacara saha pengesahan
piala jayanti iraga, nyak?”. Saras ten mesaut, peliatne nguntul tur ten
mresidayang naenang ngetug kenehne sinambi makenyem tipis ane setata ngaenang
Chandra nenten prasida ngelempas Saras saking manahne. Wusan punika Chandra
ngisiang tanganne Saras lan ngajakin mewali ka umahne soang-soang. Ring
wengine, makadadua nenten mresidayang sirep ngenehang lombane buin mani.
Kringgg..... Kringggg.... Kringggg...... suaran HP ne Saras ngejutin ia ane
sedeng ngelamun.
“Hallo”
“Hallo, Swastyastu”
“Hehehe...Swastyastu jegeg bulan”
“Hehe, napi Bli?”
“Esing, sing nyidang tidur nok, tetep kene sebilang lakar
lomba”
“Ae iyang masih keto Bli”
“Sakewala ane jani Bli merase aneh, takut asane”
“Ah sing ade kenten Bli, positif thingking gen Bli, pasti bisa!”
“Ah kene, pasti ulian mani lombane ngajak Saras, makane
nambah ketug hehehe”
“Bih Bline bise gen”
“Hehehe da nae memarak keto pipine”
“Ah esing, iyang kal sirep be Bli”
“T-tapi Bli nu ....”
---tutt...tutt...tutt...---
Buin manine, semengan pisan Wijaya Chandra nyemput Saras
ka umahne menekin sepeda motor, sesampun mapamit ia I Saras, wau lantas
makadadua memargi ka sekolah. Ring margi, makadadua mesambilan ngorta lan
makedekan. Sampun paek saking sekolah, sakewala Chandra lan Saras makesyab,
sagetan makelieb kuluk makakalih nyujuh motore Chandra. GEDUBRAK!!!!! Makesyab
manahe ajak dadua, tan mresidayang kakelidin sakit di jalan, ulung makadua
uling motore, Chandra lan saras mental mejohan sareng motore. Irika Chandra
sane dumunan sadar, raris nyagjagin Saras sane enu ring margane. “Saras! Saras!
Yuk bangun Saras, mai jalan ka sekolah pang ten kalahina teken tim lombane!”. Ngedat
lantas ia Saras, laut memargi makakalih ka sekolah yadiastun Chandra lan Saras
ngerasayang sakit tan sida ban naenang. Nganteg ring sekolah, sagetan samian
anake pada ngeling-ngeling. Kalih ipun ngaukin timpal-timpale lan guru sane
wenten irika, nanging ten wenten sane kerungu. Samian anake malaib ka sisi
gerbang, kerana merasa wenten sane ten patut, Chandra lan Saras lantas sareng
nyingakin. Irika katepuk kalih anak mabaju SMA buat teken ambulane, Chandra lan
Saras makesyab, anake ento mesib teken ia ajaka dadua. Makadadua pun panik,
maimbuh Chandra nyingakin Saras ngeling sigsigan, prejani magetih-getih, Saras
ngelemet lan kaabin olih Chandra, irika Chandra nenten prasida naenang tangise.
Chandra ngidih tulung sambil sigsigan, kewala nenten wenten sane mirengang,
keneh Chandra pun ten karuan. “SARASS!!!”, punika Chandra makaikan, sakabedik
Saras ilang saking pabinan Chandra.
“Punika ipidan
tiang nenten merasa teken dewek tiange sane sampun kelangan raga, kelangan Adi
lan kelangan tresnan tiange! Kewala mangkin malih ketemu Adi, iriki ring SMA
Sanathana Dharma”, punika ucap Chandra sane negak di samping Laras.
“LARAS!!!”
Makesyab ia Laras, wenten timpal-timpal kelase teka
namplak lengene, lantas wau nenten wenten duang detik ia madengokan ka timpale,
anak tawah ane ngaku maadan Chandra pun ilang tan sinah pemargine. Paling ia I
Laras ngrereh Chandra, rikala katepuk ring bucu sisi kaja genah anake nunas
tirta, irika Chandra negak makenyem, nanging makelo-kelo ngetel getih saking
rambut nuju ka pipinyane. Irika Laras makaikan ngelantas pingsan.
“Laras! Laras! Nak kenape ne adi bise kekene?!”
“Aduh tusing nawang, nyen ia busanan kaukina? Sira ento
Chandra?!”
“Aduh ayuk aba malu ka UKS apang maan Laras mategtegan!”
“Lan! Lan!”
Keto timpal-timpale pada jejeh lan tusing ngerti teken
Laras ane setata aneh. Laras abana ka UKS olih timpal-timpale punika, disubane
sadar, malih Laras nepukin Chandra sane magetih-getih. Malih Laras makaikan
kewala encolan kaelingang teken timpale lan petugas UKS sane wenten irika. “Bapak,
Ibuu tulungin Chandra, Chandra magetih!!!”, keto pamunyine Laras. Mirengang
wenten sane nyambat adane Chandra, wenten penjaga sekolah lan guru-guru sane
ruangannyane nenten doh saking UKS nika langsung magrudugan. “Laras sesai ia
buka kene Pak, Buk. Sesai ngomong pedidine, kewala niki paling parah kerana ia
nyambat wenten getih getih! Titiang lan semeton ring kelas masih ten uning,
Laras sesai nyambat sane mawasta Chandra, ring kelas nenten wenten sane mawasta
Chandra”, keto pesaut timpale Laras. “Nggih, ring sekolah niki mula ten wenten
sane mawasta Chandra, kerana tuah wenten asiki Chandra lan nenten pacang sida
kaganti!”, punika pesaur silih sinunggil guru. Nenten perlu galah makelo,
gurune nika saling matolihan tur angkihane baat, lantas ngeraos, “Wijaya
Chandra, niki Purnama Larasati, boya ja Purnama Saraswati, mewali Chandra,
Chandra patut polih genah sane becik!”

Komentar
Posting Komentar